یادم نمیاد سر چی عصبانی بود... ولی یادمه از عصبانیت،دو سه درجه بالاتر بود... یادمه جرمم وایسادن جلوی بابا بود به خاطر کارش... یه سیلی سمت راست... دومیش سمت چپ... در عرض چند ثانیه صورتم حس نداشت... صورتم آتیش گرفت بدنم یخ زد با کمر خوردم زمین... بقیه ضربه هاش بی هدف بود... ولی دو سه‌تاش کاری بود کمر،سر،لگن... با کف دست چنان زده بود تو سرم که مدت ها از گوشم صدای زنگ میشنیدم... گوش چپم مدتها خوب نمیشنید... یادمه مامان با جیغ و گریه بابا رو ازم دور کرد... یادمه اون شب چجوری صبح شد... یه عالمه تو بغل

کبوتر :)) ایده ی ساختنش از اون روزی که باهم رفتیم ترنجستان به ذهنم اومد...خیلی روز خوبی بود...دوست داشتنی...به خودم گفتم: نگین از این کبوترا خیلی دوست داره! میتونم یه دونه از اینا براش درست کنم خودم،که هم نشون بدم برام چقدر مهمه، هم خوشحالش کنم،هم جبران یه سرسوزن از لطف هاش باشهاز اون موقع ایده‌ش تو ذهنم بود...یه چند وقت بعدش رفتم گِل تهیهم و یه چیزی ساختم...خیلی کوچیک بود...اصن هم شبیه اون کبوترای توی ترنجستان نبود...اصن...بدون هیچ ایده ی خاصی ساخته بودمش...همینجوری هرچی تو ذهنم بود رو پیاده

حمله...

وبلاگ -_-